Gdzie najlepiej uczyć się gry na instrumencie?

Stało się. Twoje dziecko zapragnęło uczyć się gry na instrumencie, a Ty szukasz dla niego najlepszej formy uczenia się. Możliwości uczenia się gry na instrumencie jest mnóstwo, a jak zwykle w przypadku mnogości opcji bywa – ciężko zdecydować, która z nich będzie odpowiednia.

Dziś postaram się przybliżyć odrobinę temat wyboru: szkoła muzyczna, zajęcia grupowe czy nauczanie indywidualne?

Zajęcia gry na instrumentach odbywają się w szkołach muzycznych (publicznych oraz niepublicznych o uprawnieniach szkoły państwowej), w domach kultury, szkołach z zajęciami grupowymi, typu YAMAHA oraz podczas zajęć indywidualnych, w domu, czy w szkole, do której uczęszcza dziecko.

Zacznijmy od szkoły muzycznej. Czym się różni szkoła publiczna od niepublicznej? Zasadniczo niczym – szkoła niepubliczna podlega wszelkim wymogom programowym i egzaminacyjnym określonym przez Centrum Edukacji Artystycznej, uczeń dostaje również świadectwo.

Szkoła muzyczna (zwłaszcza państwowa) będzie wiązała się z dużymi nakładami czasu – poza indywidualnymi zajęciami gry na instrumencie (dwa razy w tygodniu), uczeń ma obowiązek uczestniczyć w zajęciach kształcenia słuchu i rytmiki (dwa razy w tygodniu), a od 4. klasy dodatkowo w zajęciach chóru. W klasie 5. dochodzą jeszcze zajęcia obowiązkowego fortepianu.

Z całą pewnością jest to najbardziej efektywna forma nauki gry na instrumencie, zapewniająca najszybsze postępy, jednak jest to opcja dla najbardziej zdecydowanych i zdeterminowanych. Warto rozważyć ogólnokształcącą szkołę muzyczną, która pozwala na zaoszczędzenie czasu. Minusy? Egzaminy wstępne, obowiązkowe egzaminy dwa razy w roku, duża ilość zajęć, a także swego rodzaju sztywność programowa, obowiązek nauki według wytycznych, przez co uczeń rzadko gra to, co go interesuje.

Domy kultury, czy szkoły prowadzące zajęcia grupowe – kuszą głównie niską ceną. Czy jednak mogłabym je polecić? Nie. Zajęcia grupowe są z całą pewnością fajną formą spędzania wolnego czasu, jednak bardzo nieefektywną. Nie ma szans, żeby nauczyciel, mając w grupie 5-6 osób, był w stanie każdej z nich pomóc, szczególnie jeśli są to dzieci rozpoczynające naukę. Nauka takich dzieci jest niezwykle wymagająca, bowiem rzadko kiedy zdarza się, by początkujący uczeń szybko nauczył się jak trzymać instrument, czy jak poprawnie układać ręce. Przez pierwszy rok nauki rolą nauczyciela jest wyrobienie dobrych nawyków i nieustanna korekcja postawy podczas gry, która będzie procentować w dalszych latach nauki. Złe nawyki są niezwykle trudne do oduczenia i potrafią spowolnić, bądź nawet zatrzymać rozwój. Dlatego też uważam, że zajęcia grupowe nie są dobrym rozwiązaniem dla dzieci rozpoczynających swą przygodę z muzyką. W późniejszym okresie zajęcia grupowe mogą stanowić dobrą, uzupełniającą formę nauki.

Zajęcia indywidualne są jedną z popularniejszych form uczenia się gry na instrumencie – na ich korzyść przemawia elastyczność godzinowa, spersonalizowany program nauczania oraz brak dodatkowego stresu egzaminacyjnego. Jeśli trafimy na zaangażowanego nauczyciela, to z całą pewnością edukacja będzie przebiegała spójnie i w szerokim zakresie. Jeśli wybieramy zajęcia w domu – zadbajmy o zorganizowanie miejsca przeznaczonego do lekcji, bez zbędnych rozpraszaczy, pilnujmy ciszy i spokoju w domu, by dziecko mogło się w pełni skupić.

Jak znaleźć dobrego nauczyciela? Przede wszystkim popytajmy znajomych – z polecenia najbezpieczniej trafić na sprawdzoną osobę. Szukajcie nauczycieli z doświadczeniem (nauczyciel powinien mieć doświadczenie w pracy z małymi dziećmi, szczególnie jeśli Twoje dziecko ma np. 5-6 lat), niekoniecznie koncertujących muzyków – ale z całą pewnością lepszym nauczycielem będzie taki, który będzie w stanie pokazać, jak coś zagrać, jak rozwiązać jakiś problem techniczny, od takiego, który będzie jedynie teoretykiem. Dobry nauczyciel przede wszystkim powinien być w stanie nawiązać sympatyczną relację z uczniem – spędzicie razem dużo czasu, dlatego dobrze, gdy nauczyciel jest empatyczny, a jednocześnie potrafi ustalić granice i egzekwować obowiązki.

Mam nadzieję, że ten artykuł przybliżył Wam nieco opcje uczenia się gry na instrumencie i pomoże w wyborze najkorzystniejszej formy nauki. Macie jakieś pytania? Piszcie śmiało!

Jak pomóc dziecku uczącemu się w szkole muzycznej?

Twoje dziecko zapragnęło uczyć się gry na instrumencie i zastanawiasz się, jak długo wytrwa w tym postanowieniu? Jak możesz rozwijać i utrzymać w dziecku to zainteresowanie? 

Proces uczenia się gry na instrumencie jest złożony, bowiem składa się na niego wiele czynników: uczeń i jego motywacja do gry, rodzice i ich wsparcie, nauczyciel/szkoła oraz dobry instrument (w przypadku gitar myślę o instrumencie dobranych do wzrostu ucznia, wygodnym do gry). O ile wybór szkoły/nauczyciela nie jest prosty i może się zdarzyć, że będą konieczne zmiany w trakcie i poszukiwania tego najlepszego (zawsze warto popytać wśród znajomych o ich doświadczenia), o tyle praca nad naszą – Rodziców postawą i rozwojem zainteresowań ucznia jest już kwestią dużo łatwiejszą.

Jeśli Rodzic wykazuje zainteresowanie muzyką – nie “grającą” w tle, lecz raczej aktywnym słuchaniem, chodzeniem na koncerty, być może też muzykowaniem – dziecko z całą pewnością część tych zainteresowań zacznie podzielać. Warto, by w domu słuchać różnej muzyki, klasycznej, popowej, rockowej – byle dobrej jakości!

Zawsze zachęcam do uczestniczenia w koncertach – obecnie bez większego problemu można znaleźć koncerty odpowiednie dla dzieci, gdzie nie ma sztywnej atmosfery sal koncertowych, a dzieci mogą poznawać instrumenty z bliska. Jeśli macie taką możliwość – wybierzcie się na próbę otwartą orkiestry – zawsze jest to olbrzymie przeżycie!

Najfajniejszym sposobem na podtrzymywanie zainteresowania muzyką i grą na instrumencie (nie ukrywajmy, nauka gry na instrumencie to spory wysiłek i czasem potrzeba wsparcia) jest wspólne muzykowanie. W Akademii Gitary regularnie prowadzimy wspólne zajęcia Rodzic-dziecko. Zawsze jest to okazja do wspólnego spędzenia czasu, budowania relacji z dzieckiem, ale też wzajemnego motywowania się, ćwiczenia i wymieniania wiedzą.